و از محلى دينى به محلى گردش و سير ميكنند و در آيهء دوم آن را صائمات فرموده است . طبرسى از ابن عباس و ديگران روزه داران نقل كرده و فرموده از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مرفوعا نقل شده « سياحة امّتى الصّيام » و بقولى آنان كه در روى زمين سير ميكنند و از آثار گذشتگان عبرت ميگيرند . و بقولى طلاب علوماند كه براى اخذ علم سفر ميكنند . بنظرم اعمّ بودن اين كلمه بهتر است يعنى مردان و زنانى كه در راه خدا و دين گردش و سير ميكنند خواه بمساجد باشد يا جهاد يا روزه و غيره در الميزان از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله نقل است « سياحة امّتى فى المساجد » ايضا « انّ السائحين هم الصّائمون » ايضا « انّ سياحة امتى الجهاد فى سبيل اللَّه » و بقرينهء اينكه صفات ديگر خاص است مىشود آن را در آيهء اول ، صيام و جهاد و در آيهء دوم فقط صيام گفت . سير : راه رفتن . * ( « وَتَسِيرُ الْجِبالُ سَيْراً » ) * طور : 10 . با تفعيل و باء متعدى مىشود مثل * ( « وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَتَرَى الأَرْضَ بارِزَةً » ) * كهف : 47 . و نحو * ( « فَلَمَّا قَضى مُوسَى الأَجَلَ وَسارَ بِأَهْلِه . . . » ) * قصص : 29 . سيرت : حالت و وضع طبيعى است . * ( « قالَ خُذْها وَلا تَخَفْ سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الأُولى » ) * طه : 21 . عصا را بگير و نترس حتما آن را به حالت اول بر ميگردانيم . سيّاره : مؤنث سيّار است بمعنى جماعت مسافر نيز آيد ( قافله ) * ( « وَأَلْقُوه فِي غَيابَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْه بَعْضُ السَّيَّارَةِ » ) * اين كلمه سه بار در قرآن آمده : مائده : 96 - يوسف : 10 ، 19 . سيروا در قرآن مجيد بسير و گردش در زمين بسيار سفارش شده است يكى براى عبرت و گردش در آثار گذشتگان مثل * ( « قُلْ سِيرُوا فِي الأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ » ) * انعام : 11 . ايضا 36 نحل ، 69 نمل . و غيره ديگرى براى تفكر در امر حق و شروع خلقت